پایگاه خبری نوش آباد

شهر تاریخی نوش آباد در شمال کاشان با بیش از 12000نفر جمعیت و پیشینه تاریخی 7هزار ساله و بیش از 50 اثرتاریخی و باستانی ارزشمند و مهمترین آن معماری دست کن اعجاب انگیز زیر زمینی میباشد

اندر حکايت آجر

پس از گذشت ۲هفته پر فراز و نشیب عاقبت اعتصاب در تمکین از فروش آجر شکسته شد.

حدود ۱۲۰ کارگاه تولید آجر سنتی در جاده قدیم شهرستان آران و بیدگل که تامین کننده مصارف آجر شهرستان کاشان و آران و بیدگل را بر عهده دارند و بیش از ۳ دهه است که فعالیت می کنند.

اوایل سال جاری طرح جمع آوری اتباع خارجی(افاغنه)که در کار کوره های آجر پزی مشغول به کار هستند از طرف اداره کار شروع شد که متصدیان کوره های آجر پزی در اول سال کاری که فروردین ماه هر سال است با مشکل شدید کمبود نیرو کار مواجه شدند.تولید با رکود مواجه شد و هر چه زمان سپری میشد تورم در قیمت آجر شدت می گرفت و کمبود کارگر و جنب و جوش کوره داران جهت تامین نیروی کار باعث شد کارگر دستگاه خشت زنی قیمت دست مزد را از هر ۱عدد آجر که سال گدشته ۴ تومان بود را به ۱۲ تومان افزایش دهند .و به همین صورت کارگر انبار زن و کوره چین و کوره سوزان و غیره با افزایش ۱۳۰ درصدی دست مزد نسبت به سال گذشته حاضر به کار در کوره بودند.قیمت آجر آواخر سال گذشته هر تن ۷۰۰۰تومان فروخته میشد که تا مرداد ماه امسال به تنی ۲۳ هزار تومان افزایش قیمت روبرو بودیم.نارضایتی مردم از افزایش بی رویه آجر و شکایات متعدد به اداره بازرگانی شهرستان ؛مسئولین طی چندین جلسه قیمت هر تن آجر را ۱۰۰۰۰تومان نرخ گذاری کردند ولی متصدیان کارگاههای آجرپزی دست به اعتصاب زدند و به مدت ۲ هفته تعقیب و گریز نهایتا اداره بازرگانی نرخ هر تن آجر را در کارگاه به تنی ۱۴۰۰۰تومان مشخص کرد و کوره داران هم برای خلاصی از عواقب قانونی و پرونده های قضایی که تشکیل شده بود موافقت کردند که تنی ۱۴۰۰۰تومان آجر را به بازار عرضه کنند.در این مدت در ساخت و ساز مسکن خلل ایجاد شد و مردم ضررهای فراوانی را متحمل شدند.

هر روز اکیپی از نیروی انتظامی؛شهرداری؛بازرگانی به همراه متقاضیان آجر با کامیون به کوره ها مراجعه و با درگیری و ممانعت از فروش کوره داران مواجه میشدند.

افرادی که برای تهیه حتی یک ماشین آجر کار بنایشان به تعطیلی مواجه شده بود و هر روز شاهد حضور افرادی بودیم که با موتور ؛ماشین یا پای پیاده در کوره پزخانه ها دنبال آجر میگشتند.

در حال حاضر به خاطر برداشت بیرویه و غیر اصولی خاک رس جهت تولید آجر ؛عمر مفید کارگاهها به بیش از ۳ سال هم نمی رسد .متاسفانه دولت و متصدیان هنوز برای جلوگیری از بحرانی که در آینده با آن روبرو خواهند شد یا اتباع خارجی به کشورشان برگردانده خواهند شد جهت صنعتی شدن این پیشه هیچ اقدامی و منطقه ای جایگزین در نظر نگرفته اند.

حدودا ۳۵۰هزار تن آجر در سال در این منطقه  تولید میشود.مدت زمان فصل کاری از فروردین تا اواخر شهریور ماه می باشد.هر چه تولید بالا باشد قیمت آجر تثبیت می ماند و هر چه رکود در تولید ایجاد شود شاهد تورم در قیمت آجر خواهیم بود.مصرف سالانه آجر میانگین در کل شهرستان کاشان وآران وبیدگل ۳۰۰هزار تن بین ۲۵۰تا ۴۵۰هزار تن بارگیری میشود.هرگونه برهم خوردن این معادله باعث ایجاد تورم خواهد شد.اگر روزی تقاضا زیاد شود یا روزی تولید کم شود این معادله معضلات اقتصادی زیانباری را بوجود خواهد آورد.

این روش تولید شیوه سنتی است و فقط نیروی افغانی توان کار در این شغل را دارد.

مشکل بعدی توسعه شهر بیدگل و قرار گرفتن کوره های آجر پزی در محدوده منازل مسکونی و شهرک صنعتی و حریم شهری و ایجاد آلاینده های زیست محیطی و کمبود خاک و کارگر افغانی در آینده نه چندان دور اقتصاد شهرستان را دچار مشکل اساسی خواهد کرد.

با تشویق متصدیان این حرفه و تحویل زمین جایگزین و تسهیلات مناسب میتوان این حرفه سنتی را به یک منطقه صنعتی تبدیل کرد و جبران تورم و کمبودها گرفته شود.

دستگاههای پیشرفته اتوماتیک تولید آجر هم تولید بالایی دارد هم نیاز به نیروی کار افغانی ندارد هم جلوی هزینه های گزاف جانبی که در شیوه سنتی بر تولید کنندگان وارد میکند را میتوان گرفت.

در اواخر سال گذشته نیروی انتظامی مسئول جمع آوری اتباع افغانی در سطح شهرستان بود ولی مشاغل سخت چون کوره پزی به شرط تهیه کارت اشتغال می توانستند کار کنند.

ولی به جای جمع آوری کارگران خارجی که در شرکت های فرش و کارهای ساختمانی و مشاغلی که نیروی بومی میتواند  جایگزین شود به جمع آوری کارگر غیربومی و رعب وحشت در منطقه کوره های آجرپزی نپرداختند و به جای کلاه سر می آوردند.

مشکلات زیادی در این صنف هست با توجه به اهمیت بالای آجر در اقتصاد ولی با بی توجهی به این صنعت نگاه شده و برنامه ریزی و سمایه گذاری اصولی در آن صورت نگرفته است.

در حال حاضر در این شغل پر مشقت ؛کارگر افغانی و دلالها نبض کار را در دست دارند و مدیریت و هدایت آن از عهده کارفرمایان بکلی خارج است.نرخ را کارگر و دلال در بازار مشخص می کنند.

بیش از ۲۰ کارگاه غیر قانونی توسط اتباع افغانی به صورت استیجاری  و بدون جواز کسب به تولید آجر اشتغال دارند که کارفرمایان بومی را دچار ضررهای زیادی نموده اند.و پول حاصل از فروش آجر را به افغانستان روانه می کنند و سالانه به همین شیوه مبالغ هنگفت ارز از کشور خارج می شود.

با توجه به اعتراضاتی که کارفرمایان از فعالیتهای غیر قانونی اتباع خارجه در این صنف به مسئولین مکتوب کرده اند متاسفانه دولت هیچ حمایتی از این قشر نمی کند.

در قانون اساسی اشاره شده که دولت موظف به تامین امنیت شغلی کارفرمایان در عرصه های مختلف اقتصادی است.هر چند کارفرما سالانه مبالغ هنگفتی را بابت مالیات و دارایی و عوارض؛ حق پیشه وری به ارگانهای دولتی می پردازد ولی این منطقه اقتصادی حتی فاقد کمترین امکانات بهداشتی ؛جاده آسفالت؛مغازه نانوایی؛روشنایی در سطح معابر عمومی؛و غیره می باشد.

۲سال قبل اداره بازرگانی کارفرمایان را مجبور به گرفتن جواز کسب در زمینه تولید آجر نمودو اکثرا اقدام به این کار کردند .ولی متاسفانه این جواز هیچ کمکی برای رفع مشکلات کارفرمایان نمی کند.

همین بی توجهی های مسئولین باعث شده تا جایی که دولت برایشان تصمیم گیری می کند با نوعی مخالفت و عدم هماهنگی روبرو می شوند.